Eerlijk ? De eerste keer dat iemand me vroeg of je met kinderen op motorreis kunt, moest ik lachen. Niet spottend hoor, meer zo’n “hmm… goeie vraag eigenlijk”. Want ja, motorrijden staat vaak gelijk aan vrijheid, solo, lange dagen sturen. Kinderen erbij, dat klinkt meteen als gedoe. Maar na een paar trips met het gezin – soms chaotisch, soms magisch – kan ik zeggen : het kan. Echt. Mits je het goed aanpakt. En nee, dat betekent niet dat alles strak gepland moet zijn, integendeel.
In de tweede fase van onze voorbereiding ben ik trouwens veel gaan lezen over gezinsreizen in het algemeen, ook buiten de motorwereld. Sites zoals https://www.vacances-en-famille.eu hebben me doen beseffen dat kinderen vooral flexibiliteit nodig hebben. Dat geldt op vier wielen, maar op twee wielen misschien nog wel meer.
Organisatie : minder kilometers, meer pauzes
Dit is misschien wel het belangrijkste punt. Vergeet die dagen van 600 kilometer knallen. Met kinderen achterop is 200 tot 300 km vaak meer dan genoeg. Soms zelfs minder. En dat is oké. Echt.
Ik plan zelf maximaal 3 à 4 uur effectieve rijtijd per dag. De rest ? Pauzes. Veel pauzes. IJsje hier, speeltuintje daar, even stenen in een rivier gooien. In de Ardèche stopten we ooit gewoon omdat het water er zo uitnodigend uitzag. Helm af, schoenen uit, klaar. Beste stop van de dag.
Een tip die ik pas laat doorhad : vertrek vroeg. Kinderen zijn ’s ochtends vaak frisser dan jij denkt. Tegen 14:00 uur ? Dan is het soms klaar. Chagrijnig, warm, moe. Dus liever om 7:30 al op de motor dan om 10:00.
Welke motor en welke uitrusting met kinderen ?
Laten we duidelijk zijn : niet elke motor is geschikt. Een sportieve naked zonder bagage ? Dat wordt lastig. Ik vind persoonlijk een grote allroad of tourmotor ideaal. Denk aan voldoende ruimte, goede windbescherming, stabiel rijgedrag. En ja, een topkoffer met rugleuning is goud waard voor een kind. Dat extra beetje steun maakt echt verschil.
Wat uitrusting betreft : bespaar nooit op kinderbescherming. Nooit. Een goedgekeurde helm in de juiste maat, geen “hij groeit er wel in”. Dat is gevaarlijk. Hetzelfde voor jas en broek, liefst met protectoren. Mijn dochter klaagde eerst (“het zit stijf”), maar na een uur merkte ze zelf dat het warmer en veiliger voelde.
Oordopjes of een goed communicatiesysteem ? Absoluut. Wij gebruiken intercom, gewoon om te praten. “Papa, kijk die koe !” Dat soort dingen. Het maakt de rit minder lang, minder saai.
Routes kiezen die ook voor kinderen leuk zijn
Dit is een valkuil. Mooiste wegen op papier zijn niet altijd leuk in het echt. Een eindeloze bergpas zonder stopmogelijkheden ? Niet ideaal. Wat wel werkt : routes met afwisseling.
Wij zoeken vaak naar :
* korte bochtige wegen
* dorpen om de 20-30 km
* meren, rivieren, uitzichtpunten
In Zuid-Duitsland reden we ooit langs de Romantische Straße. Niet super spectaculair voor de hardcore rijder, maar voor kinderen perfect. Kastelen, vakwerkhuizen, ijsjes. Iedereen blij.
En wees niet bang om de snelweg te vermijden. Of juist even te nemen als het moet. Flexibel blijven, dat is de sleutel.
Veiligheid : je rijdt anders, punt
Met een kind achterop verandert alles. Je remt eerder. Je stuurt rustiger. Je neemt minder risico. Dat is geen zwakte, dat is gezond verstand.
Ik merkte dat ik veel alerter werd. Putten, grind, zijwind. Alles komt harder binnen als je weet dat je niet alleen rijdt. Misschien klinkt dat zwaar, maar het voelt eigenlijk goed. Meer focus, minder ego.
Check ook altijd de lokale regelgeving. In sommige landen zijn er minimumleeftijden of specifieke regels voor passagiers op de motor. Even checken voor vertrek, scheelt stress onderweg.
Is het het waard ?
Goede vraag. Want het is niet altijd makkelijk. Je bent trager. Je moet plannen. Soms denk je : waarom doen we dit ?
Maar dan, ergens op een bergweg, stopt je kind, kijkt om zich heen en zegt : “Dit vergeet ik nooit meer.” Dat moment. Dáár doe je het voor.
Dus, twijfel je nog ? Misschien is het spannend. Misschien ook een beetje eng. Maar als je het rustig aanpakt, met respect voor je eigen grenzen en die van je kinderen, kan een motorreis met het gezin iets heel bijzonders zijn. En geloof me, die herinneringen blijven. Veel langer dan die extra kilometers.
